Ο Θάνατος - ΧΙΙΙ

Στοιχείο: Νερό

Χρόνος: 23 Οκτωβρίου - 21 Νοεμβρίου

Αστρολογική Αντιστοιχία: Σκορπιός

Μυστικιστικός Τίτλος: Το Τέκνο των Μεγάλων Μετατροπέων - Ο Άρχοντας των Πυλών του Θανάτου

Αριθμός: 13 - ο καταστροφέας της τελειότητας του 12

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ

Η φοβερότερη μορφή της Μεγάλης Αρκάνα, περιγράφεται εύγλωττα απ' το γνωστό σε όλους μας θεριστή των ψυχών με το δρεπάνι στο χέρι. Άλλες φορές εμφανίζεται έφιππος, κρατώντας στο ένα του χέρι λάβαρο με πάνω την εικόνα του μυστικιστικού ρόδου, σύμβολου της ζωής. Ανθρώπινα μέλη και κεφάλια βρίσκονται στα πόδια του. Ο σκελετός που προσωποποιεί το θάνατο, συμβολίζει τη βάση της δομής του σύμπαντος, που είναι η μόνη που επιζεί της καταστροφικής δύναμης του Χρόνου και το θρίαμβο της αιωνιότητας πάνω στο εφήμερο.

Το δρεπάνι που κρατάει στο χέρι του δεν είναι όπλο καταστροφής, αλλά σύμβολο απελευθέρωσης από τα δεσμά παλιών συμπεριφορών, καταστάσεων και ατόμων που εμποδίζουν την εξέλιξή μας.

ο Θάνατος φοράει μαύρη ρόμπα ή μαύρη πανοπλία. Το μαύρο και το σκοτάδι συμβολίζουν τόσο την πηγή της ζωής όσο και το τέλος της, όπως το μαύρο απορροφά όλα τα άλλα χρώματα. Το άσπρο άλογό του συμβολίζει τόσο την αθωοότητα και την αγνότητα, όσο και το τίποτα, την απόλυτη ανυπαρξία.

Σε πολλές τράπουλες στην κάρτα αυτή βλέπουμε ένα ποτάμι, το οποίο συμβολίζει τη συνεχή ροή της ζωής, όπου τίποτα πραγματικά δεν καταστρέφεται, απλά μετουσιώνεται. Και πρέπει εδώ να πούμε, ότι σε όλες σχεδόν τις τράπουλες, στο Θάνατο θα δούμε ν' απεικονίζεται και κάτι που συμβολίζει την αναγέννηση, όπως το ρόδο που προαναφέραμε ή σε άλλες ένα φρέσκο κλαδί που μόλις ανθίζει, ένα αυγό ή τον ανατέλλοντα Ήλιο.

Ο αριθμός 13 της κάρτας συμβολίζει την καταστροφή και μέχρι τις μέρες μας θεωρείται αριθμός που φέρνει ατυχία. Το 1 και το 3 που τον αποτελούν, αν προστεθούν μας δίνουν τον αριθμό 4, που όπως είδαμε στον Αυτοκράτορα είναι ο αριθμός της δομής και της τάξης. Οπότε κατά κάποιο τρόπο, το 1 και το 3 δείχνουν το κατακερματισμένο 4.

ΓΕΝΙΚΑ

Ο Θάνατος είναι η συμπαντική αρχή της μεταμόρφωσης που διέπει τα πάντα γύρω μας κι εμάς τους ίδιους. Είναι η αρχή που καταστρέφει για να δημιουργήσει. Οι άνθρωποι φυσικά φοβόμαστε το θάνατο, γιατί φοβόμαστε το άγνωστο. Κι ο θάνατος είναι το μεγαλύτερο μυστήριο κι ο μεγαλύτερος φόβος μας. Στην ουσία είναι ο θάνατος του εγώ που μας φοβίζει και το εγώ καταφεύγει σε πολλές μεθόδους προκειμένου ν' αποφύγει το θάνατο. Τόσο τον κυριολεκτικό όσο και το μεταφορικό. Δεν είναι περίεργο που σε πολλές μυήσεις βλέπουμε τελετές προσομοίωσης του θανάτου, ώστε το εγώ να βιώσει κάποιου είδους διάλυση. Όταν θ' αναγεννηθεί ο μυημένος, θα έχει αποκτήσει πλέον μία νέα ωριμότητα.

Η κάρτα αυτή συνεχίζει την τάση της προηγούμενης. Ο Κρεμασμένος, αφού έχει θυσιαστεί, δεν είναι πλέον ο ίδιος άνθρωπος, ο παλιός εαυτός έχει πεθάνει. Κι ο Κρεμασμένος κατά κάποιο τρόπο, ανοίγει το δρόμο για το θάνατο, εφόσον προετοιμάζει, μέσω της θυσίας του, τον εαυτό του γι' αυτόν.

ΕΡΜΗΝΕΙΑ

Η κάρτα αυτή δε δείχνει σχεδόν ποτέ πραγματικό θάνατο, αλλά αναφέρεται σε μία καταστροφή που την επακολουθεί αναγέννηση. Η καταστροφή είναι πολλές φορές αναπάντεχη και προκαλεί φόβο, όπως κάθετί που είναι άγνωστο, αλλά οι περισσότεροι από εμάς την έχουμε βιώσει αρκετές φορές στη ζωή μας. Έχουμε ζήσει πολλές μικρές ζωές σε μία ζωή, βιώνοντας διαφορετικές καταστάσεις και περνώντας απ' τη μια φάση στην άλλη. Η ζωή μας είναι διαφορετική όταν ζούμε με τους γονείς μας, διαφορετική όταν κάνουμε τα πρώτα μας βήματα ως ενήλικες, διαφορετική όταν κάνουμε τη δική μας οικογένεια και ούτω καθεξής. Τέτοιου είδους περάσματα απ' τη μια "ζωή" στην άλλη, αντιπροσωπεύονται απ' το θάνατο, μόνο που αυτά που προαναγγέλει ο Θάνατος δεν είναι αυτά που προγραμματίζουμε μόνοι μας, αλλά που πολλές φορές μας επιβάλλονται. Έτσι ο Θάνατος, περισσότερο από μεταμόρφωση, συμβολίζει τη στιγμή εκείνη που καταρρέουν τα παλιά δεδομένα και εμφανίζονται τα καινούργια, γιατί το ένα είναι προϋπόθεση του άλλου.

Όπως είδαμε και στον Κρεμασμένο, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι ν' αποδεχτούμε τις αλλαγές που σηματοδοτεί ο Θάνατος και να μην τις πολεμάμε, γιατί αυτό θα μας φέρει μόνο παραπανίσιο πόνο. Οι αλλαγές είναι αναπόφευκτες και στις περισσότερες περιπτώσεις, αποδεικνύονται ευεργετικές. Η διαφορά είναι ότι ο Κρεμασμένος είναι προετοιμασμένος γι' αυτό που έρχεται, γιατί έχει επιλέξει από μόνος του να αλλάξει την οπτική του, ενώ οι περισσότεροι από μας το κάνουμε μόνο όταν μας χτυπήσει την πόρτα η κρίση.

Τις περισσότερες φορές αρνούμαστε να αλλάξουμε τον τρόπο που φερόμαστε και τις αντιλήψεις μας ή να βγούμε από βαλτωμένες καταστάσεις, ακόμα κι αν αυτές μας βλάπτουν, διότι υποσυνείδητα το να βγάλουμε τη μάσκα που τόσο έχουμε συνηθίσει να φοράμε και αποτελεί πλέον μέρος του εαυτού μας, μοιάζει σαν ένας συμβολικός θάνατος.

Αρνητικά ο Θάνατος μπορεί ν' αναφέρεται στο φόβο του πραγματικού θανάτου, αλλά και μεταφορικά στο φόβο μίας αλλαγής, την οποία προσπαθούμε ν' αποφύγουμε πάσει θυσία. Ως αποτέλεσμα ο Θάνατος μπορεί να περιγράφει κάποιον που ζει μία ληθαργική ζωή, προσπαθώντας να διαφυλάξει την παρούσα κατάσταση, αρνούμενος τις αλλαγές που ναι μεν μπορεί να καταστρέψουν τη ρουτίνα του, αλλά θ' ανανεώσουν συγχρόνως τη ζωή του. Η άρνηση να κάνουμε αλλαγές όταν πρέπει, μπορεί να οδηγήσει και πάλι σε αλλαγές, αλλά προς το χειρότερο.

ΛΕΞΕΙΣ ΚΛΕΙΔΙΑ

ΘΕΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ: αναπόφευκτη αλλαγή, νέα οπτική, αναγέννηση, τελειώματα, μεταμόρφωση, σοκαριστικές εξελίξεις

ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ: αντίσταση στην αλλαγή, φόβος του άγνωστου, κατάθλιψη, εχθροί, αναταραχές, στασιμότητα, τρόμος, καταστροφή, αλλαγή προς το χειρότερο, ανασφάλεια